อยากเข้มแข็งเหมือนใคร ๆ ...ที่ไม่ต้องร้องไห้ เมื่อถูกทิ้ง
อยากเป็นคนที่ยอมรับความจริง ...แม้ต้องถูกทิ้งก็ไม่เป็นไร
แต่ใจ อ่อนแอเหลือเกิน ...แค่เธอทำหมางเมินก็กลับไปร้องไห้
ก็รู้ว่าบางครั้งเอาแต่ใจ ...เธอจึงจากไปพร้อมใครอีกคน

เป็นแค่คนขี้เหงา ...คิดถึงวันเก่า ๆ เธอและฉัน
ไม่ได้คิดขุดคุ้ยความสัมพันธ์ ...แต่ว่าความผูกพันมันฝังใจ
คิดถึงเฉย ๆ ...ไม่ได้หวังเกินเลยไปถึงไหน
รู้ว่าเลิกกันแล้วต้องทำไง ...แค่คิดถึงเพราะเหงาใจเท่านั้นเอง

เธอบอกว่าฉันไม่ใช่ ...คนที่เธอต้องแคร์ความรู้สึกมากมายขนาดนี้
แล้วที่ผ่านมาหมายถึงอะไรล่ะคนดี ...แค่ความลวงที่เธอมีให้คนที่รักเธอหรือไงกัน

เธออาจรำคาญที่ฉันโทรไปกวนใจ ...ทำไงได้ก็คนมันคิดถึง
ตัวเธอเองก็คงจะไม่ซึ้ง ...กับคำพูดของคนหนึ่งที่เธอไม่สนใจ

จะบ้านั่งเพ้อฝันไปถึงไหน ...หลงมีใจให้กับใครที่ไม่สน
ทั้งที่ยังมีใครอีกหลายคน ...ที่เขาทนมารักคนบ้าอย่างเรา

ฉันสูญเสียเธอไปแล้วจริง ๆ หรือ ...พยายามคิดว่านี่คือภาพฝัน
แต่หลอกตัวเองไปไม่ได้ทุกวัน ...ใจของฉันเท่านั้นที่รู้ดี

เรื่องบางเรื่องก็ยากจะบอกเหตุผล

เรื่องง่าย ๆ บางคนก็ตอบไม่ได้

ทำไมไม่เลิก ทำไมไม่หยุด ทำไมไม่ไป

ตัวห่างมาได้ แต่ไม่รู้ทำไมหัวใจไม่ห่างมา